Of je een model zoekt of een model vraagt maakt niet veel uit
|
|
Er bestaat geen uitzendbureau voor kunstmodellen. Dus hoe vind je als model vacatures voor modellen? Er waar laat je je oproepen ze als docent/modellenregelaar?
|
|
|
Pas als model op voor een plaatsje op de beruchte lijst "drammers en zeurpieten waar je niet gemakkelijk weer af komt";
|
|
|
Je als model passief opstellen loont met name bij opdrachtgevers die vooral kwaliteit zoeken.
|

Open sollicitatie als kunstmodel?
Als je kunstenaar, sessieleider of modellenregelaar een kunstmodel
zoekt, dan kun je met jouw “vacatures voor modellen” (als je je
behoefte aan een model voor tekensessie even zo mag noemen) niet even
naar een uitzendbureau of een vergelijkbare bemiddelaar stappen.
Uitzendbureaus werken in het algemeen voor een heel andere doelgroep. En
natuurlijk kennen we in de fotografiewereld de modellenbureaus. Maar
in de kunstmodellenwereld zijn die er bij mijn weten niet. Ik ben ze in
elk geval nog nooit tegen gekomen. Dus ja, dan verval je bijna wel in de
"open sollicitatie als kunstmodel" maar ook daar zitten best nog wel
wat haken en ogen aan zoals we elders in dit weblog nog wel zullen zien.
Mijn eerdere kunstmodellenbureau had wel vacatures voor modellen maar geen aanmeldingen
Ik dacht op basis van het voorafgaande ooit een gat in de markt ontdekt
te hebben. En ik heb toen een poging gedaan om een kunstmodellenbureau
vanaf de grond op te zetten. Maar daar was met name vanuit de kant van
de kunstmodellen geen enkele belangstelling voor. De opdrachtgevers als
modellenregelaars en kunstenaars vonden het opmerkelijk genoeg
wel
een interessant initiatief. Die hadden best vacatures voor modellen die
ze graag via een dergelijk kunstmodellenbureau opgevuld hadden willen
zien.
Maar ja, bij gebrek aan modellen met interesse kon het uiteraard verder
niet doorgaan. Maar het probleem dat je vacatures voor modellen niet
echt kwijt kunt, is voor alle betrokken partijen natuurlijk gewoon
gebleven. Dat wel.Ach, misschien gaat er ooit nog eens iemand een poging
doen, om een kunstmodellenbureau van de grond te krijgen. Wie weet.
Misschien schrijf ik mezelf dan wel in, je weet het nooit hoe een koe
een haas vangt, nietwaar?
 |
| Wel zand, geen steen |
Overigens, kent u die ezel en die steen?
Twee jaar na die poging om tot een kunstmodellenbureau te komen heb ik
gepoogd een kunstmodellenjaarboek uit te brengen. Gratis een pagina voor
elk kunstmodel dat interesse had. En ook nu weer een fors aantal
positieve reacties van modellenregelaars, kunstenaars en docenten. Dat
klonk dus best wel hoopvol. De markt voor een dergelijk
kunstmodellenjaarboek was duidelijk wel aanwezig.
Tot er
uiteindelijk vier(!) reacties van vier mannelijke modellen binnenkwamen.
Verder niets. Helemaal niets. Het was me toen inmiddels wel duidelijk.
Kunstmodellen zien weinig tot helemaal niets in dit soort promotie voor
hun werk en hun persoon. Wat door de opdrachtgevers beslist betreurd
wordt want die komen graag met ze in aanraking maar weten ze slecht te
vinden,. temeer daar adverteren voor een model nogal wat bij-effecten
kent zoals nu zullen zien.
Kunstenaars worden vaak bedolven onder de aanvragen om te kunnen poseren
Omgekeerd kun je als kunstmodel ook niet gemakkelijk eventjes een open
"sollicitatie" doen bij een kunstenaar of academie want de ervaring
leert dat je eigenlijk zelden of nooit een antwoord gaat krijgen.
Dat
is niet eens zo gek want sommige kunstenaars en modellenregelaars
krijgen een hele serie aanvragen om te mogen poseren per week. Soms hele
dramatische aanvragen vol verhalen waarom het model het model het
poseergeld echt, maar dan ook heel echt, nodig heeft. Dat zal best waar
zijn en het is dan triest voor dat model maar je kunt er als
modellenregelaar toch ook niet elke keer aan toegeven. Soms is
modellenregelaar dan ook helemaal geen leuk vak.
En die trend is zeker de laatste jaren verder versterkt. Deze
instanties kunnen bedolven worden onder aanbiedingen van met name
mannelijke modellen. Een kunstenaar heeft mij er wel eens voorbeelden
van laten zien die werkelijk verbazend waren.
Mannen van 60+ die reageren op een oproep voor een vrouwelijk model van
25 voor een lingerieshoot. Met een foto van een wat gezette heer met een
buikje en vrijwel altijd een kaal hoofd. Niets mis mee maar niet als je
een jonge vrouw voor lingerie zoekt.
Op zich is dit natuurlijk
best grappig om te zien maar het kan ook behoorlijk vermoeiend zijn voor
de degene die een model nodig heeft. Dat dit soort modellen in het
algemeen linea recta richting de beruchte lijst met "drammers en
zeurpieten" gaan, die bijna elke kunstenaar en modellenregelaar heeft,
is vrij logisch. Maar daar vraag je als model dan ook wel om. Maar hoe
zit dat dan met die lijst?
De lijst met drammers en zeurpieten
Want sterker nog, je wordt als je teveel aandringt als model met een
beetje pech ook nog eens op het lijstje met "drammers en zeurpieten"
neergezet. Ook klagers tijdens sessies staan er op. Het is het lijstje
met modellen waar je als model beslist niet op wilt staan. Maar het is
een lijstje dat bijna elke opdrachtgever of fotograaf wel heeft. En
erger nog, ze willen ze ook wel eens onderling ruilen.
Op deze lijst staan de modellen die ergens helemaal achteraan de rij
komen, als er weer eens een keer een kunstmodel gezocht wordt. Pas als
de modellenregelaar echt helemaal niemand anders meer kan vinden, gaat
men jou pas benaderen.
Het is dus zaak om NIET op dit lijstje terecht te komen.
Dat je er toch op terecht komt voorkom je door je als model gewoon
passief op te stellen. Niets doen. Gewoon afwachten. En zeker niet
opdringerig gaan bellen. Naar mijn langdurige ervaring vraagt de
modellenregelaar je dan waarschijnlijk als eerste.
Mits je je
werk als model natuurlijk goed doet en je betrouwbaar bent. Maar dat
spreekt voor zich. Op een model dat als onbetrouwbaar bekend staat zit
niemand te wachten.
 |
Er gaat helemaal niets boven mond tot mond reclame
|
 |
Mond-tot-mond reclame
Vacatures voor modellen en vooral voor kunstmodellen verspreiden zich in
het algemeen via het circuit van de mond tot mond reclame.
Docenten
op academies geven goede modellen aan elkaar door. Docenten die
aangesloten zijn bij eventbureaus tippen elkaar, als ze een goed model
hebben gehad. En ga zo maar door. De kunstmodellenwereld is een vrij
kleine wereld waar veel mensen elkaar kennen. En het blijft op deze
manier natuurlijk ook een kleine wereld. Want veel aanwas van nieuwe
modellen buiten het kringetje is er niet. Iets wat het voor beginnende
modellen best lastig kan maken om er tussen te komen.
Een lastig uitgangspunt voor beginnende modellen
Een beginnend en nog onbekend model zal zichzelf wel heel goed moeten
presenteren om tussen de groep bestaande modellen te komen. Vooral
ongevraagd opbellen naar aanleiding van advertenties waar een cursus
modeltekenen wordt aangeboden, wordt zoals al uitgelegd in het algemeen
niet direct in dank afgenomen. Zie hierboven voor de gevolgen.
De meeste academies hebben een vaste modellenlijst
Vind je als model op deze toch voor veel kunstenaars wat opdringerige
manier dan toch werk? Dan zal dit vaak bij een docent of een academie
zijn die kennelijk slecht aan modellen kan komen. Of bij eentje die net
begint en de modellenwereld nog niet kent. Er zijn academies die echt
constant naar modellen lopen te zoeken. Dat is een heel verdacht teken.
Ik zou er zelf in elk geval nooit op reageren.
Want het gaat kennelijk om een organisatie of een persoon, die modellen
kennelijk al helemaal niet vast kan houden. En je kunt je dan afvragen
waarom dat is. Want de meeste academies en tekenclubs hebben nauwelijks
tot geen gebrek aan modellen. Die hebben gewoon een vaste lijst met
modellen, die er regelmatig komen. Vacatures voor modellen hebben die
academies eigenlijk nooit.
Bedenk dat er ook tussen kunstenaars en modellenregelaars personen
kunnen zitten die voor een model niet altijd even prettig in de omgang
zijn. Zeker als het docenten zijn die zich niet echt weten te gedragen.
Sommige academies hebben gewoon buitengewoon ongemanierde docenten,
waar je als
jezelf respecterend model niets mee te maken wilt hebben.
Een academie heeft per seizoen maar weinig modellen nodig
En zoveel modellen heeft een academie voor de opleidingen ook helemaal niet nodig. Reken maar uit:
De meeste cursussen zijn 20 keer in een seizoen. 10 keer in het
voorseizoen tot aan de kerst. En 10 keer in het seizoen vanaf januari
tot de zomer. Een goed model wordt meestal wel een keer in beide blokken
gevraagd. Dat zijn in totaal dus 10 modellen. En zeker een
tekenopleiding kan constant elk jaar dezelfde serie modellen gebruiken.
Er zijn immers elk jaar nieuwe cursisten die je als model nog nooit
getekend hebben?
Vragen ze bepaalde modellen ook nog eens meer dan één keer, en dat komt
bij wat meer gespecialiseerde modellen regelmatig voor, dan zijn er nog
minder dan 10 verschillende modellen per opleiding nodig. Dat zijn er
niet echt veel dus. Dat verklaart ook waarom je als ervaren model overal
steeds maar dezelfde kunstmodellen tegenkomt.
Die kunstmodellen staan goed bekend en worden binnen de
kunstenaarswereld als betrouwbaar gezien. En daarom zijn ze gevraagd.
Dus zorg dat je als kunstmodel op de lijst met populaire modellen
terecht komt. Liefst ergens bovenaan.

Met een paar nieuwe modellen per jaar ben je er als tekenclub al
Van die tien modellen zal het grootste deel dus een al bekend model
zijn. Dat betekent dat een tekenclub misschien twee of drie nieuwe
modellen per jaar nodig heeft. En daarvoor dan ook nog een ervaren model
een keer moet laten schieten. Vele tekenclubs zullen dat niet graag
doen, onder het motto "Je weet wel wat je hebt maar niet wat je krijgt".
Weinig vacatures voor modellen dus uit die richting.
Maar hoe kun je daar als nieuw model dan nog tussen komen? Je moet
tenslotte toch ergens beginnen. Zoals al gezegd: Dat kan eigenlijk
alleen goed via mond tot mond reclame. Bijvoorbeeld via een cursus of workshop die je gevolgd hebt.
Degenen die deze workshops geven kennen vaak veel mensen in de modellenwereld.
Aanmelden als standaard invaller kan je aan vacatures voor modellen helpen
Een andere interessante mogelijkheid om jezelf als model te presenteren
is om als invaller bij het uitvallen van het reguliere model (als dat
ziek is of om een andere reden plotseling af moet zeggen). Dus zeg nooit
“nee” als het maar enigszins mogelijk voor je is om snel ter plaatse te
komen. Ben je regelmatig beschikbaar en ben je een lekker flexibel
type?
Meld je dan zelf aan als mogelijke invaller bij clubs en
academies in je omgeving, waar je dus snel kunt zijn als zijn iemand
nodig hebben. Je zult zien dat er nog wel eens een beroep op je gedaan
gaat worden en dat kan een uitstekende ingang zijn om in het wereldje
binnen te komen.
Het is ook een mooie manier om bij vacatures voor modellen bovenaan de
lijst te komen. Je helpt de organisatie alvast om een eventueel
toekomstig probleem op te lossen en je naam komt ergens te staan. Dat is
nooit weg en alle kans dat je nog een keer gevraagd wordt ook. En dan
ben je wel mooi binnen!
Prima ingang: Via een workshop of opleiding
Ook in de kunstmodellenwereld worden zoals gezegd workshops "modelwerk"
en "masterclasses voor modellen" georganiseerd. En de organisatie
daarvan beschikt natuurlijk wel degelijk over een flink netwerk in de
modellenwereld. Introductie via dat kanaal is relatief gemakkelijk. En
het geeft je direct een gemeen oneerlijke voorsprong op je
collega-modellen.
Of moet je op dit punt zelfs spreken van concurrenten? Want laten we
eerlijk zijn, dat zijn het eigenlijk wel. Naast deze voorsprong van het
hebben van een ingang heb je ook nog het voordeel dat je aantoonbaar een
opleiding hebt gevolgd. En dus aantoonbaar meer weet dan de doorsnee
beginner die echt blanco begint. Ook een niet te onderschatten punt als
je er als kunstmodel tussen wilt komen.
Een workshop is een verplicht nummer voor elk model
Kortom, het volgen van een workshop is voor een model dat gemakkelijker
aan de bak wil komen eigenlijk wel een min of meer verplicht nummer.
Voor de kosten, ongeveer de opbrengst van anderhalve poseersessie hoeft
helemaal niemand het te laten.
Dat luttele bedrag verdient zich allemaal snel genoeg terug. Deze
geringe investering weegt niet op tegen de grote voordelen die het
volgen van een workshop heeft. De workshops zijn nog privé en
persoonlijk ook. Waar vind je dat nog? Een individuele workshop op maat?
Niet bij een commercieel opleidingsinstituut in elk geval. Dat is wel
zeker.
Meer weten kan via het contactformulier elders op deze pagina of stuur even een emailtje naar tekenmodel@yahoo.com
Meer informatie om verder te lezen:
Wil je meer lezen over het vak van kunstmodel / tekenmodel?
Wil je ook kunstmodel / tekenmodel? worden? Volg een workshop
Wil je als tekenmodel ook dynamisch modeltekenen beheersen na een workshop?
Wil je meer weten over het vak van model in het algemeen?
Wil je meer weten over de specialisatie tot kunstmodel / tekenmodel?
Ben je ook al ingeschreven op de community voor iedereen die iets met tekenen naar model te maken heeft? Dus ook voor jou?
LEES JIJ JETJE'S DAG OOK AL?